Czy uczelnie dobrze identyfikują obecne w swoich strukturach problemy? Czy są samokrytyczne i potrafią dobrać, a także wprowadzić odpowiednie środki naprawcze oraz zapobiegać potencjalnym zagrożeniom? Czy działania podejmowane przez uczelnie są transparentne i widoczne dla ich społeczności? Jak się mają deklaracje dotyczące konieczności wprowadzenia zmian do faktycznej sytuacji środowiska? Innymi słowy, czy działania uczelni artystycznych są widoczne, adekwatne i skuteczne?

Punktem wyjścia do dyskusji są wnioski z raportu Marne szanse… SPRAWDZAM! dotyczące efektywności polityk równościowych i antyprzemocowych oraz innych praktyk stosowanych na uczelniach artystycznych wobec rzeczywistych wyzwań, jakie stoją dziś przed osobami studiującymi i pracującymi w tych strukturach. Wśród współczesnych problemów należy wymienić: mierzenie się ze stereotypami, różnego rodzaju barierami, uprzedzeniami oraz przemocą.

udział biorą: Iwona Chmura-Rutkowska, Justyna Ryczek, Maciej Frąckowiak

prowadzenie: Anna Walewska