Andrzej Pepłoński jest twórcą odrębnym, niechętnym wpisywaniu go w jakikolwiek konkretny nurt. Priorytetem są dla niego intelektualne aspekty sztuki, co jednak nie oznacza zaniedbania kwestii warsztatowych. Od lat podąża własną ścieżką, poddając refleksji zastaną rzeczywistość.

O jego artystycznej postawie wiele mówi wypowiedź prof. Jarosława Kozłowskiego, zawarta w towarzyszącym wystawie katalogu: „Andrzej Pepłoński jest nieufny wobec spójnych i racjonalnie uzasadnionych systemów filozoficznych w tym samym stopniu, w jakim sceptyczny jest wobec potocznych opinii i popularnych poglądów. Nie jest nostalgiczny, nie wierzy w nieomylność poznania bezpośredniego, nie podziela przekonania o wyjątkowej roli empirycznego doświadczania rzeczywistości. Częściej niż temu, co realne i oryginalne zawierza temu, co pośrednie – już zinterpretowane, nagrane, powielone. I te spreparowane klisze rzeczywistości są dla niego co najmniej równie wiarygodne i równie poznawczo przydatne jak to, co przeżyte teraz i tutaj, co doznane bezpośrednim okiem, uchem, nosem, podniebieniem czy dotykiem ręki. Z uwagą bada je, analizuje, wyciąga wnioski. Aktualność owych wniosków jest z zasady doraźna, bowiem wkrótce poddaje je weryfikacji i unieważnieniu.”

Kurator: Jarosław Kozłowski