Wystawa przedstawia najnowsze malarstwo Witolda Adamczyka. Wspólnym mianownikiem wielu z malowanych przez artystę kompozycji jest kwadrat umieszczony w centrum pola obrazowego. W motywie tym można odnaleźć dalekie echo kompozycji konstruktywistycznych: artysta wykształcony został w łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych, w której do tej pory szczególnie akcentuje się spuściznę Władysława Strzemińskiego i innych pionierów przedwojennej awangardy. Mieszka , pracuje i tworzy w Rawiczu.
Wystawie towarzyszy obszerny katalog podsumowujący dotychczasową kilkunastoletnią twórczość.

“Wspólnym mianownikiem wielu z malowanych przez Witolda Adamczyka kompozycji jest kwadrat umieszczony w centrum pola obrazowego. W motywie tym można odnaleźć dalekie echo kompozycji konstruktywistycznych: artysta wykształcony został w łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych, w której do tej pory szczególnie akcentuje się spuściznę Władysława Strzemińskiego i innych pionierów przedwojennej awangardy. Kwadraty malowane przez Kazimierza Malewicza są tutaj źródłem, do którego przyznaje się sam arutor. (Często pojawiają się zresztą u Adamczyka czarno-białe kompozycje będące już bezpośrednią transformacją suprematystycznego „Czarnego kwadratu na białym tle”, np. w serii „Przemijanie”). Malewiczowskie echa są jednak mimo wszystko dość dalekie - przede wszystkim ze względu na stosowaną przez Adamczyka technikę. Mieszanie farby olejnej i pasteli tworzy na monochromatycznej powierzchni specyficzne wzory, które różnicują w innym przypadku jednolicie płaskie plamy barwne. Wzory te różnią się charakterem w ramach poszczególnych elementów przedstawionych, co dodatkowo różnicuje na pierwszy rzut oka jednolite i dosłowne w swojej prostocie układy wizualne. Wizualne podobieństwo do kwadratu Malewicza zamyka się właściwie w centrycznym usytuowaniu figury, powielającym kształt obrazowego pola. Wprowadza ono wizualną równowagę nadając kompozycji stabilności symbolizującej całkowitą harmonię”
fragment tekstu z katalogu towarzyszącego wystawie autorstwa Magdaleny Moskalewicz

Tematem spotkania jest sztuka współczesna: wielowątkowa, wciąż poszukująca nowych obszarów doświadczeń, przekraczająca granice tradycyjnych definicji, rozwijająca się w gąszczu zmieniających się ideologii i zmiennych interpretacji. Rozmawiać będziemy o roli nowych mediów – instalacji, multimediów i internetu w twórczości artystycznej.

Spotkania poświęcone będą ważnym (zarówno powszechnie uznanym, jak i kontrowersyjnym, popularnym i nieznanym) zjawiskom w dziejach sztuki światowej i polskiej. Tematyka spotkań jest urozmaicona, a obszar zainteresowania szeroki, obejmuje dzieje sztuki europejskiej od starożytności do XXI wieku. Kolejne przystanki w podróży przez wieki wyznaczać będzie nie chronologia, lecz kluczowe zagadnienia, od których ścieżki interpretacji rozbiegać się mogą w różne strony. Cykl adresowany jest w szczególności do osób dojrzałych, uczestników i sympatyków uniwersytetu III wieku, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę z zakresu sztuki i humanistyki. Zachęcamy publiczność spotkań do aktywnego uczestnictwa oraz do proponowania tematów kolejnych spotkań, odpowiadających ich zainteresowaniom.

koordynatorka cyklu: Zofia Starikiewicz
zofiastarikiewicz@o2.pl
061 8529502

wstęp wolny

partnerzy cyklu:

Honza Zamojski pokazuje, że życie i sztuka jest przygodą. Na każdym kroku kryje się coś niesamowitego, co artysta potrafi dostrzec i przez formalne transformacje pokazać widzowi ujawniając poetycką urodę pozornie banalnej rzeczywistości. Oprócz wideo tworzy instalacje i książki artystyczne oraz jest kuratorem. Posiada rzadką dziś zdolność łączenia technicznej biegłości z zaawansowanym podłożem konceptualnym, jego prace są pełne humoru i odświeżającego anarchizmu i jednocześnie otwierają szeroką przestrzeń dla kontemplacji.

Grzegorz Drozd jest jedną z najoryginalniejszych postaci polskiego świata sztuki. Z jednej strony jest malarzem, który potrafi namalować wszystko, z drugiej potwornym szydercą i manipulatorem. Jego prace to przestępstwa względem sztuki i jej zhierarchizowanych instytucji i intelektualny plac zabaw dla widzów. Na konkursie Samsung Art Masters podobnie jak na swoim dyplomie zaszantażował szacowne komisje robiąc z nich obiekt pracy, w jaką zmienił proces oceniania, pracy, która stała się rozrywką dla osób postronnych. Wielką zaletą podejścia Drozda do sztuki jest brak jakichkolwiek mglistych metafor, niejasnych treści znanych tylko autorowi, ekspresji tajemniczego wnętrza artysty. Jest wręcz przeciwnie, operuje na jasno i precyzyjnie określonych sytuacjach, w które wprowadza nieoczekiwany ruch.

Konrad Smoleński jest artystą multimedialnym, z wielką swobodą porusza się na terenie filmu, muzyki, performensu i obiektu. Niezależnie od techniki lub ich połączenia, artysta ujawnia ponad przeciętną znajomość tajników każdego medium, kiedyś nazywaną kunsztem. Techniczna doskonałość prac Smoleńskiego zaskakuje zważając na podejmowaną przez niego tematykę i wyraźną obecność niezwykle żywiołowej, otwarcie anarchistycznej osobowości autora, który stanowi nie tyle ślad, co bazę dla tej twórczości. Hipnotyczne kadry filmów, ich wirtuozerski montaż oraz niezwykle silnie oddziałujące ścieżki dźwiękowe bezboleśnie wprowadzają widza w odmienne pole percepcji, zaprojektowane przez Smoleńskiego tak, by z czasem wyprowadzić widza ze stanu estetycznej rozkoszy i postawić na granicy, skonfrontować go z tym, co brutalnie nieprzekraczalne jak rozpad czy śmierć. Mimo że są bezkompromisowe, często dotyczą tematów ostatecznych i regularnie wykorzystują bardzo agresywne formy. Jednak prace Smoleńskiego równoważy subtelność, dowcip i chłopacka swoboda.

Patronat nad wystawą objął Ambasador Republiki Czeskiej w Polsce

Patroni medialni:

www.arteon.pl
www.kulturaonline.pl
www.artinfo.pl
www.gazeta.pl

Wykład dr Magdaleny Kamińskiej – „Uwaga, zaraźliwe memy: perypetie znaku w internecie”
16.03.2010, godz. 18.00

Mem to hipotetyczny “gen kulturowy”, rzekomo samopowielający się, mutujący i replikujący poprzez język, gesty, rytuały i inne ewolucyjnie doskonalone procedury zapamiętywania. Internetowy mem to metafora tego pojęcia. Widziany z perspektywy “memetycznej” internet nie jest medium przechowywania i transmisji znaków i tekstów kultury, lecz rozszczepiania ich i tworzenia powiązań między nimi. Wykład pokazuje, jak schematy transmisji memów i zbiorowo wypracowywane sposoby ich odczytywania współtworzą “mitologię” środowiska, kształtując społeczności wirtualne poprzez budowanie ich partykularnych kultur i przyczyniają się do formowania kultury globalnego internetu.

Magdalena Kamińska - absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu, doktor nauk o poznaniu i komunikacji, adiunkt w Zakładzie Badań nad Kulturą Filmową i Audiowizualną w Instytucie Kulturoznawstwa UAM. Zainteresowania naukowe: archeologia kina, genologia filmu i mediów audiowizualnych, socjologia i antropologia Internetu. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego i członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej. Autorka monografii Rzeczywistość wirtualna jako ponowne zaczarowanie świata. Pytanie o status poznawczy koncepcji. Redaktorka i współautorka książek Erotyzm, groza, okrucieństwo – dominanty współczesnej kultury i Kultura medialnie zapośredniczona. Badania nad mediami w optyce kulturoznawczej. Obecnie przygotowuje rozprawę habilitacyjną pod roboczym tytułem “Kulturowa historia zabawek optycznych w Europie”

Przetwory audiowizualne - cykl spotkań ukazujący praktyki związane z różnymi sferami kultury audiowizualnej, zwłaszcza telewizji i internetu. Przedstawione i przedyskutowane zostaną praktyki telewidzów i internautów, które tworzą znaczące części współczesnych pejzaży kulturowych.
Anglojęzyczna Wikipedia przez link Internet culture przekierowuje do hasła Internet. To techniczna pomyłka, która jednak wydaje się nieprzypadkowa: internet będący zarazem quantum wiedzy, praktyk kulturowych i ich wytworów można zdefiniować właśnie jako kulturę. Jest to niepokojąca wielu, bo kojarząca się z wielkimi dystopiami XX wieku kultura anomii, anonimowości i przemocy, która jest jednak równocześnie kulturą niezwykle kreatywną semiotycznie i agendą demokratyzacji współczesnego świata. Rozwój internetu nie poszedł w kierunku maksymalizacji immersji w rzeczywistość wirtualną skutkującej kompletnym oderwaniem użytkownika od rzeczywistości, jak prorokowano w latach 90. XX wieku (cyborgizacja, projekt postludzki itp.). Medium to zmienia dziś świat przede wszystkim poprzez praktyki życia codziennego i brikolaż znanych elementów kultury. Taki właśnie charakter mają fenomeny omawiane w proponowanym cyklu wykładów.

Kolejne terminy i tematy spotkań:

20.04.2010, godz. 18.00 - Gwiazdy internetu, czyli celebryci stylu zerowego. Od Pani Barbary do Pedomisia
11.05.2010, godz. 18.00 - Wszystko co pudelek npisze to nie móś być prawdą!! E-tabloidy i fenomen cyberplotki

koordynatorka cyklu: Karolina Sikorska
karolina.sikorska@arsenal.art.pl
061 8529502

wstęp wolny

Spotkania podróżnicze w ramach Festiwalu “República Femenina”

9 marca 2010
16:00-17:30
Mirosław Baca: „Mój pierwszy bal” (Meksyk)

11 marca 2010
16:30-17:45 dr Grażyna Liczbińska: „Kobiety najbardziej andyjskie”
18.00 – 20.00
Magdalena Prask: „Kapelusze, meloniki, czapeczki, czyli współczesna moda latynoska”

Spotkania podróżnicze w ramach Festiwalu “República Femenina”

Cykl poświęcony będzie relacjom z podróży po krajach hiszpańskojęzycznych. Nasi goście to odważne podróżniczki i wrażliwi podróżnicy – podczas cyklu spotkań podzielą się z nami swoimi wrażeniami, zwracając szczególną uwagę na obecność kobiecości i problematyki kobiecej w odkrywanym przez nich świecie.

WTOREK
16:00-17:30
Mirosław Baca: „Mój pierwszy bal”
W krajach Ameryki Łacińskiej najważniejszym dniem w życiu młodej dziewczyny jest dzień jej piętnastych urodzin. Wtedy to staje się kobietą, a rodzina i społeczność, w której żyje, organizuje dla niej Wielki Bal zwany Fiesta de Quince Años. Tradycja zobowiązuje aby była to impreza wystawna, gdyż jest to wprowadzenie kobiety w dorosłość, prezentacja przyszłej kandydatki na żonę i oczywiście okazja do pokazania się szerszym kręgom. „Postaram się przybliżyć Państwu zwyczaje nieznane w Europie, a w Ameryce Łacińskiej mocno zakorzenione w kulturze i życiu społecznym. Podczas mojego pobytu w Meksyku wielokrotnie byłem zapraszany na podobne wydarzenia i, choć mogą nam się one wydawać trochę zabawne, myślę, że są ciekawym wstępem do dyskusji na temat roli kobiety w społeczności latynoskiej”.

CZWARTEK
16:30-17:45
dr Grażyna Liczbińska: „Kobiety najbardziej andyjskie”
Do roku 1980 kobiety w Peru traktowano jako obywatelki drugiej kategorii. Pojawienie się w latach 80-tych XX wieku Sendero Luminoso było z jednej strony okresem dramatycznym w historii współczesnego Peru, z drugiej strony jednak - paradoksalnie - zapoczątkowało transformację w relacjach społecznych, w tym zmianę sytuacji kobiet. W obliczu tych przemian, pytamy: jaka jest kobieta andyjska? Przewodniki turystyczne i bogato ilustrowane albumy o Peru, Boliwii i Ekwadorze pokazują nam kobiety w kapeluszach ozdobionych kokardami, wstążkami i cekinami. Widzimy wędrujące przez pustkowia Indianki w kolorowych ponczach, jakby wychodziły naprzeciw ciężkiemu życiu, surowej przyrodzie i krajobrazowi. W ramach proponowanego wykładu wybierzemy się w Andy i przekonamy, jak wygląda życie codzienne moich bohaterek: tych znanych z imienia i nazwiska i tych, które spotkałam w życiu tylko raz.

CZWARTEK
18.00 – 20.00
Magdalena Prask: „Kapelusze, meloniki, czapeczki, czyli współczesna moda latynoska”
Dla nas, ludzi Starego Kontynentu, Ameryka Południowa to kraina egzotyczna, pociągająca i kolorowa. Jednak dopiero podróżując i przebywając z mieszkającymi tam ludźmi możemy w pełni się przekonać o tym, że to kraina, w której współistnieją dwa różne światy: bogaty (należący do potomków konkwistadorów) i biedny (należący do rdzennej ludności indiańskiej). Ci pierwsi sprawują władzę; ci drudzy walczą o to, by być słyszalnymi we własnym kraju. Dla mnie to właśnie oni, Indianie, stanowią o wyjątkowości Ameryki Południowej. Ale nie jest to jednolita grupa. Najbardziej wyrazistym elementem, który tworzy tożsamość poszczególnych grup jest ubranie oraz nakrycie głowy. I tak wkraczamy w świat pięknie haftowanych kolorowych materiałów, starannie zaplecionych warkoczyków oraz szerokiej kolekcji kapeluszy.

Więcej o Festiwalu “República Femenina” na stronie www.fundacjasfera.org

Spotkanie z Jakubem Banasiakiem i Cezarym Pieczyńskim

Jakub Banasiak prezentuje program wydawnictwa 40 000 malarzy a Cezary Pieczyński opowie o zrealizowanych i przyszłych projektach wydawniczych Galerii Piekary. Dyskusja poświęcona współczesnym wydawnictwom artystycznym w Polsce.

Cykl wydarzeń poświęconych rarytasom wydawniczym: książkom artystycznym, poezji, literaturze oraz wszelkim publikacjom o kulturze wizualnej, sztuce, architekturze i filmie. Cykl zakłada szereg spotkań z autorami, projektantami i wydawcami: prezentacje ich osiągnięć i dyskusje z publicznością. Spotkania dedykujmy wszystkim tym, którzy uwielbiają zatapiać nos w stronach świeżo wydrukowanej książki.

koordynator cyklu: Kuba Bąk
kuba@arsenal.art.pl
061 8529502

wstęp wolny

Dyskusja o projektach
z udziałem m.in. Marii Strzałko, Andrzeja Kurzawskiego…
3.03.2010, godz. 18.00

wstęp wolny

projekt M. Gogoli, M. Spasińskiej

Projekt A.Banaszak, P. Garusa, M. Pydy, K. Popławskiego, Z. Popławskiej, J.Woźniaka

patroni medialni:

Autorski cykl wykładów Jarosława Trybusia, który stanowi swego rodzaju „spacer” po najważniejszych zdaniem autora słowach i kryjących się za nimi pojęciach definiujących i opisujących współczesną architekturę, analizowanych w kontekście kulturowym i historycznym. Formuła tego cyklu jest więc ukłonem w stronę publiczności, która od kilku już lat przychodzi do „Arsenału” na spotkania z architekturą, odkrywaną i ukazywaną przez Trybusia.

koordynatorka cyklu: Bogna Błażewicz
bogna@arsenal.art.pl
061 8529502

wstęp wolny

patroni medialni:

Osobiste przypadki dzielone z pisarzem Otą Pavlem
25.03.2010, godz. 19.00

Spotkanie z Honzą Zamojskim autorem książki artystycznej „Jak jsem potkal ďábla” i Eduardem Stehlikiem historykiem Muzeum Wojskowego w Pradze

Książka, jaką stworzył młody artysta, powstała w wyniku podróży do jego drugiej, macierzystej ojczyzny. Fikcyjnym przewodnikiem po kraju bliskim ale nieznanym był tragicznie zmarły pisarz Ota Pavel i jego książki. Wczytywanie się w książki Pavla przynosiło coraz to bardziej zaskakujące efekty, zapętlające się i oscylujące wokół postaci: miejsca, historie, pasje (ryby, skamieliny, typografia, historia) wytwarzały wspólną przestrzeń, której śladem jest książka. Metodą odkrywania Czech był „przypadek”, czyli ukochany przyjaciel Pavla jak i Zamojskiego. Teksty, kolejni bohaterowie, archiwalia, materiał fotograficzny gromadziły się w wyniku nieoczekiwanych spotkań. Pojawiały się w wyniku podróży, ciągłej mobilności, dzięki czemu tworzą szeroko zakrojoną, wielowarstwową opowieść. Ostatecznie, po skrupulatnej selekcji, materiały skrystalizowały się w formie książki, której wartość zasadza się na byciu świadectwem podróży jak i pięknym, materialnym obiektem plastycznym. Jest to książka o miejscach, ich przeszłości, ludziach ale też o samym przypadku i o ślepym losie. O diable, który podstawia nogi dobrym ludziom. I jest to także książka o szaleństwie Pavla i o poszukiwaniach źródeł tego szaleństwa. Czy wiąże się ono z traumą wojenną czy z jego przerośniętymi ambicjami? A może wynika z drobiazgowości, jak cechowała jego pracę?

Nieskrywane przyjemności druku - cykl wydarzeń poświęconych rarytasom wydawniczym: książkom artystycznym, poezji, literaturze oraz wszelkim publikacjom o kulturze wizualnej, sztuce, architekturze i filmie. Cykl zakłada szereg spotkań z autorami, projektantami i wydawcami: prezentacje ich osiągnięć i dyskusje z publicznością. Spotkania dedykujmy wszystkim tym, którzy uwielbiają zatapiać nos w stronach świeżo wydrukowanej książki.

koordynator cyklu: Kuba Bąk
kuba@arsenal.art.pl
061 8529502

wstęp wolny

PATRONI MEDIALNI:

Wykład dr Magdaleny Kamińskiej – „Stfu n00b! Język w sieci i slangi internetowe”
23.02.2010, godz. 18.00 (wtorek)

leet - oparty na języku angielskim slang rozpowszechniony na różnego rodzaju czatach sieciowych – popularny także wśród nastoletnich włamywaczy komputerowych, crackerów oprogramowania, piratów oprogramowania i fanów FPS. Żargon ten charakteryzuje częsta transliteracja słów z wykorzystaniem cyfr i innych znaków spoza alfabetu łacińskiego (np. 1337 zamiast leet wymawiane jak el eat, tj. elite), fonetyczny lub zbliżony zapis/odczyt liter i angielskich słów, opuszczanie niewymawianych liter, umyślne błędy typograficzne (np. pr0n zamiast porn) etc.
pismo pokemoniaste – pismo charakteryzujące się brakiem polskich znaków diakrytycznych, wieloma błędami ortograficznymi, skracaniem wyrazów bądź usuwaniem niektórych liter (najczęściej samogłosek) np. smchd (czyt. samochód)
lolspeak – graficzne zestawienie (kombinacja) zdjęcia i specyficznego tekstu, zapisanego niepoprawną angielszczyzną. Są tworzone głównie po to, by mogły być opublikowane na różnych forach internetowych i są bardzo podobne do innych produkcji, gdzie wykorzystywane są zdjęcia zwierząt.

W medioznawstwie zakorzeniona jest tradycja porównywania przekazu medialnie zapośredniczonego do ustnego, związana z Ongowską koncepcją nowej oralności. Dziś przeważa jednak opinia, że cyberpiśmienność nie może oznaczać prostego „przepisania” przekazu ustnego, gdyż w przypadku komunikacji zapośredniczonej komputerowo pojawiają się językowe i techniczne możliwości, które nie istnieją w „oralnym analogu”. Formują one dyskurs, który kształtuje sposoby myślenia i działania użytkowników globalnej sieci.
W poprzednim wykładzie była mowa o tym, że działania wspólnototwórcze w sieci mają charakter przede wszystkim ekskluzywistyczny. O ile w sieci można stosunkowo łatwo przypisać sobie dowolną tożsamość, daleko trudniej jest „przebrać się” w cudzy język – przyswoić sobie nowy socjolekt czy cudzy idiolekt. Dlatego wspólnoty sieciowe w celu ekskluzywizacji posługują się przede wszystkim środkami językowymi. W warstwie formalnej tworzą slang, określany ogólnie jako leet (przykłady odmian środowiskowych, które zostaną omówione, to lolspeak i język pokemoniasty), a w treściowej – tzw. mitologię środowiska.
Z tego powodu rozpowszechnione przekonanie, jakoby wystarczyło się zalogować, żeby zostać członkiem wirtualnej grupy (częsty błąd użytkowników), lub przejrzeć zasoby, by zrozumieć dane środowisko zarówno jako wytwór, jak i praktykę kulturową (częsty błąd badaczy), jest z gruntu mylne. W obu przypadkach trzeba przejść złożony proces enkulturacyjny, który ma charakter symboliczny, a w pierwszym rzędzie językowy. W poprzednim wykładzie omówione zostały sankcje, które grożą użytkownikowi za niedostosowanie się do wyznaczanych w jego ramach wymogów, w tym natomiast przybliżone zostaną konkretne strategie sprawdzania kompetencji kulturowych w tym zakresie.

Magdalena Kamińska - absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu, doktor nauk o poznaniu i komunikacji, adiunkt w Zakładzie Badań nad Kulturą Filmową i Audiowizualną w Instytucie Kulturoznawstwa UAM. Zainteresowania naukowe: archeologia kina, genologia filmu i mediów audiowizualnych, socjologia i antropologia Internetu. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego i członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej. Autorka monografii Rzeczywistość wirtualna jako ponowne zaczarowanie świata. Pytanie o status poznawczy koncepcji. Redaktorka i współautorka książek Erotyzm, groza, okrucieństwo – dominanty współczesnej kultury i Kultura medialnie zapośredniczona. Badania nad mediami w optyce kulturoznawczej. Obecnie przygotowuje rozprawę habilitacyjną pod roboczym tytułem “Kulturowa historia zabawek optycznych w Europie”)

Tematy kolejnych spotkań:
“Uwaga, zaraźliwe memy: perypetie znaku w internecie” - 16.03.2010, godz.18.00
“Gwiazdy internetu, czyli celebryci stylu zerowego. Od Pani Barbary do Pedomisia” - 20.04.2010, godz. 18.00

Cykl spotkań ukazujący praktyki związane z różnymi sferami kultury audiowizualnej, zwłaszcza telewizji i internetu. Przedstawione i przedyskutowane zostaną praktyki telewidzów i internautów, które tworzą znaczące części współczesnych pejzaży kulturowych.

wstęp wolny

koordynatorka cyklu: Karolina Sikorska
karolina.sikorska@arsenal.art.pl
061 8529502